Përse nuk lulëzon "Manushaqe e bukur"
prof Jasha Isufi
Pas kohëve shumë të vështira dhe acarit të madh "Pranvera erdhi" Gjithkund nisi të blerojë natyra. Manushaqja e bukur që e kishte pritur me padurim këtë stinë, s'ka shenja të lulëzimit.
Kjo ka mbetur e shtrirë për dhe!
Më ngroh edhe mua, të lutem shumë o diell! I bekuar qofsh ti! Të lutem shumë më ngroh!Kujtoja se unë e meritoja aq shumë këtë stinë, bile-bile të gjithë më thonin: Ti do të jeshë e para, të gjithë jemi me ty, ti je nëna jonë, pa ty dielli nuk ngroh.
Oh thashë me vete, do të derdhë edhe pikën e fundit të gjakut, t'i jap freski tokës sime, që të nesërmen kur të vjen "Pranvera" gjithçka të blerojë.
Këtë flijim s'e bëra për vetëm për vete, po për të gjithë.
Jo-jo nuk isha vetëm, por tani jam!
Te tjerat lule po lulëzojnë anë e kënd Kosovës, une kam mbetur e shtrirë për tokë, dhe askush me sy s'do të më shohë.
Kush më mallkoj të lutem o Zot! Me shekuj rrëbeshjeve të kohës s'iu trëmba, që këtë stinë të bukur ta shijoj.
Të mallkuar qofshin ata, që me akull ballin ma lëmuan, me fjalë të thata në qiell më quan. Po të tillët tani ku janë? Unë që u solla "Pranverën" më shkelin më këmbë. Kush më mbronë mua s'ka ...ngase ata që më deshën mua ranë.
Prandaj të lutem shumë o diell, të lutëm shumë më ngroh.
Sqarim i fjalëve me kuptim metaforik
Manushaqja është Drenica
Pranvera është Liria e Kosovës
Dielli është Zoti
Me respekt prof Jashar Isufi
|
